Św. Jacek
     W 1220 roku Jacek, który dwa lata wcześniej przyjął święcenia kapłańskie, wraz ze swoim starszym bratem Czesławem (także kapłanem) towarzyszą swemu krewnemu Iwo Odrowążowi w podróży do Rzymu, gdzie ten zostanie konsekrowany na biskupa krakowskiego. Razem z nimi podróżują słudzy biskupa Herman i Henryk. Zastali Rzym w stanie wielkiego podniecenia.
      Wszyscy mówili o cudzie.. Młody mężczyzna spadł z konia i został uznany za zmarłego. Ojciec Dominik (późniejszy święty), generał Zakonu Dominikanów przybył aby pocieszyć rodzinę mężczyzny. Ci zaofiarowali mszę w jego intencji. Dominik zaczął się modlić nad ciałem zmarłego, uczynił znak krzyża i nakazał mu w imieniu Jezusa Chrystusa wstać. Młody mężczyzna powrócił do życia.
Jacek spotyka się ze Św. Dominikiem, wstępuje do zakonu Dominikanów i przebywa tam kilka miesięcy. Po kilku miesiącach biskup krakowski Ivo przybył do zakonu określając tym czas powrotu do Polski. Wszyscy ubrani obecnie w białe habity i czarny kaptur z peleryną rozpoczęli 750 milową podróż powrotną do Polski.
     W końcu opuścili Włochy i zawitali do południowej Austrii gdzie bp. Iwo otrzymał zaproszenie od arcybiskupa Salzburga. Austriacy gorąco pragnęli usłyszeć kaznodziei dominikańskich. Arcybiskup zamierzał spotkać ich w Freisach i razem z nimi udać się do Salzburga.
  PREV        STRONA 1       NEXT  
developed & designed by greg miasik